MEDITATIE Nr. 56 MEDITATIE Nr. 56

Protestantse Gemeente Tweestromenland
                                              
Geervliet Heenvliet Zwartewaal-Abbenbroek

                                                                                                                                               Meditatie nr. 56

Geervliet, 16 april 2021.                                                                                                                                                                             

Beste mensen,

Ik weet niet hoe het u vergaat. Alle verschillende geluiden, gedachten en verwachtingen in onze samenleving buitelen deze week over me heen.
Er was een persconferentie. Er was hoop voor de horeca. Mensen snakken er naar er weer op uit te kunnen trekken.
Tegelijkertijd is de druk op de ziekenhuizen enorm. Wordt de gewone zorg weer afgeschaald.
Dat betekent dat mensen die dringend op een operatie wachten soms nog veel langer moeten wachten.
Niet altijd loopt dat goed af. Er wordt gevaccineerd, het gaat steeds wat sneller. Maar er zijn opnieuw tegenvallers met vaccins.
Voor veel mensen groeit de onzekerheid en anderen balen van het tempo dat echt hoger moet.
En dat is dan de buitenkant.
Maar binnen in onszelf hebben wij ook onze persoonlijke hoop, onze verwachtingen, onze moeheid met de situatie, ongeduld…

Ik las deze week een brochure van de Raad van Kerken over bidden. En daar waren een paar punten die me opvielen en ook raakten.
Die wil ik graag met u delen. Een voorproefje. Wellicht kunnen we er later met elkaar over doorpraten en het samen uitproberen.

Het gebed als bijzondere ruimte: Bidden doe je in het hier en nu. Tegelijkertijd probeer je je wat af te zonderen van het dagelijkse en gewone.
Sommige mensen gaan door de knieën. Een houding van respect, van eerbied van jou voor God.
Je kunt ook denken aan de stilte die je zoekt. De handen die je vouwt. De ogen die je sluit.
De ruimte van een kerkgebouw kan daar ook bij helpen.
Respect en overgave brengen jou in een
ruimte waar je de Ander, God, kunt ontmoeten.

God en mens: een relatie: Waar gaat het om bij bidden? Dat jij als mens je verhaal aan God kunt doen?
Soms. Maar eerder: dat wij ons openstellen voor God. De God die ons aanspreekt. Eerst is het nodig dat wij ons ontvankelijk opstellen.
Wie God is, wat God wil, dat weten wij niet op voorhand. God gaat ons kennen te boven. Laten we daarom eerst horen.

Ik begon met alle drukte van buitenaf om ons heen. Bidden kan helpen, om ons los te maken uit alle drukte.
Om ons te concentreren op de basis. Om rust te zoeken. Om te horen naar God.

Teksten die al eeuwen worden gebeden zijn de Psalmen.
Door de tijden heen hebben mensen ervaren, dat deze liederen kunnen verwoorden, wat een mens beweegt.
Leest u als avondgebed vandaag eens Psalm 131 uit de NBV.

Heer, niet trots is mijn hart,
niet hoogmoedig mijn blik,
ik zoek niet wat te groot is voor mij en te hoog gegrepen.
            Nee, ik ben stil geworden,
            ik heb mijn ziel tot rust gebracht.
Als een kind op de arm van zijn moeder
als een kind is mijn ziel in mij.

            Israël, hoop op de Heer,
            van nu tot in eeuwigheid.
Ds. Annet Ravensberg
terug